Gear: Sennheiser wireless mic Shure BETA 58 Sennheiser in-ear monitor Buescher Aristocrat Alto sax (1937) Theo Wanne Durga mouthpiece (8) Fibracell Reeds
PennyLeen studeerde aan het Conservatorium af op Docent Muziek 1e Graads en aan de Academie voor Lichte Muziek als vocalist
Inspirators: Aretha Franklin, Gladys Knight, Ilse Delange, Otis Redding, Carleen Anderson, Beth Hart, Anouk, Dalai Lama, Stevie Wonder, Mylene d'Anjou, Elvis Costello, John Lennon, Paul Mc Cartney, Johnny Cash, Boeddha, Venice, Alicia Keys, Janis Joplin, Dolly Parton, Rosa King, Jimi Hendrix, Hans Dulfer, Mijn ouders, Crosby Stills Nash & Young, Kaz Lux, Assepoester, Sass Jordan, George Harrison, Bonnie Raitt, Ann Peebles, Mavis Staples, leerlingen, Skin, Maceo Parker, The Black Crowes, Sogyal Rinpoche, Eddie Vedder, Pim, Koos, Herman, Bert, Karin Bloemen, Kees Prins
Favorites: Pim, Bhanu, mijn ouders, rose en witte wijn, zon, Cindy, zee, m'n oma, Wim, teksten schrijven, Woodstock, Joke & Chris, paars, tweede-hands-winkels, lieve vrienden en vriendinnen, films, sauna's, Ti-Cah, yoga, lesgeven, het huwelijk, Jack Nicholson en Edward Norton, Tibet, oranje, Monty Python, familie, de band, wierook, genieten, vlinders, WattStax, knoflook, muziekmaken, groen, kaarsen, lezen, India, tattoos, wandelen met Bhanu in het park, koriander, Jesus Christ Superstar, rust, Jiskefet, bloemen, geen vlees, Liverpool, slapen, Johnny Depp, USA, Hyven, Keith Richards, zingen, ijskoffie met hazelnoot, Nepal, en vooral... leven, leven, leven!
Bio: "Met een muziekmakende vader (Ed Krebbers) en een muziekminnende moeder is het niet zo gek dat ik al in mijn kindertijd leefde voor de muziek (nouja, en voor de zandbak en kleurpotloden...). Ik was altijd met tamboerijntjes, gitaren en marraca's in de weer. En dansen! Dansend door de kamer op muziek van de Beatles, Janis en Blood, Sweat & Tears. Hijgend hees ik me daarna weer op de bank om naar mijn held Jimi Hendrix te kijken op de televisie. Die muziek... Die kleuren... Die passie... Dat wilde ik ook! Toen mijn kleuterjuf mij in de kring vroeg wat ik later wilde worden, riep ik dan ook uit "Muzikant! En juf!"
De Middelbare School was voor mij nou niet bepaald het toppunt van inspiratie. Kort gezegd; eigenlijk vond ik er niet zo heel veel aan. Ja, muziek, tekenen, handvaardigheid en kunstgeschiedenis vond ik cool, maar voor de rest... Neuh. Toen ik saxofoon ging spelen veranderde mijn gemoed. Ik kreeg een saxofoon te leen (hoera! tien jaar zeuren bij mijn ouders had eindelijk effect! ;-)) en speelde alsof mijn leven er vanaf hing. Ik leerde Hans Dulfer kennen en die pikte mijn talent op.
Hans is voor mij heel belangrijk geweest. En is het nog steeds. Ik mocht met hem en zijn band meespelen zo vaak ik maar wilde. Ik leerde soleren, communiceren door muziek, improviseren, samenwerken met de muzikanten om me heen en, vertrouwen op mijn oren en mijn muzikale gehoor. Maar bovenal liet hij me kennis maken met de muziekwereld, waarop ik toen al verliefd geworden was.
Na de Middelbare School, vertrok ik met de trein als zeventienjarige richting Amsterdam om daar te studeren aan de vooropleiding van het Conservatorium. Wat was dat een supertijd! Ik mocht muziekmaken op school, schnabbelde er lustig op los op de Amsterdamse podia en speelde nog altijd vaak mee met Hans. Toen het schooljaar om was, werd ik aangenomen op het Conservatorium in Zwolle. Vol goede moed dacht ik mijn schoolcarriere voort te zetten. Pwah, was dat even een tegenvaller... Ik vond er niks aan! Niks geen lekker soleren op je oren, maar studeren op kerktoonladders en akkoordenschema's... Bah.
Ondanks dat ik inmiddels Rosa King had ontmoet en zij mijn muzikale leven weer wat kleur gaf, besloot ik te stoppen met het Cons. Ik ging vooral veel live spelen... Die periode was geweldig! Ik speelde met alles en iedereen en kon overal mijn muzikale eieren leggen. Met Hans en Rosa speelde ik nog steeds, maar ook bouwde ik met Kaz Lux een bijzondere band op. We speelden veel en hartstochtelijk. Op het podium hadden we echt een fijne muzikale klik en ik leerde veel. Wat een mooie leerschool... Rosa King leerde mij te performen, en me bewust te worden van mijn vrouwelijke kant (;-)) en bij Kaz kwam alles wat ik leerde bij Hans en Rosa tezamen. Zowel vocaal als instrumentaal.
Die jaren schnabbelde ik veel. Bluesbands, soulbands, rockbands (Cords!) en bigbands... I've seen it all. Niet dat ik zo fantastisch goed was hoor, maar ik vond alles heerlijk om te doen en dook overal met ongelooflijk veel passie in.
Op een gegeven moment koos ik ervoor om weer te studeren. Ditmaal aan de Academie voor Lichte Muziek, als vocalist. De opleiding bestaat inmiddels niet meer als zodanig, maar ik vond het fantastisch. Ik ontwikkelde me als vocaliste, podiumpersoonlijkheid en was me bewust van hetgeen ik uitdroeg als muzikant. Tijdens de opleiding was ik inmiddels als professioneel vocaliste aan het werk. Ik werkte als zangeres eerst in de top 40 formatie Sesam en daarna in top 100 band ALPHA. Ondanks al die drukte op het podium lukte het me toch om de studie af te ronden. Gelukkig dit keer met glans!
Naast ALPHA werkte ik ook als muziekdocent aan een Middelbare School en als zangdocent aan een Theaterschool. Geweldig leuk! Ik kon mijn opgedane kennis overbrengen en kinderen klaarstomen voor het podium. Helemaal super... Echter, ik was me er wel van doordrongen dat ik een keuze moest gaan maken. Want tot diep in de nacht op het podium staan om vervolgens weer om 08:00 uur brugklassers te vermaken gaat op een gegeven moment niet meer... Vier banen voor de klas en (in de zomer) 9 optredens in de week is toch echt een beetje te veel (goh!).
Ik besloot te gaan 'spelen voor de lol' en te gaan werken als docent in het onderwijs. Daarnaast ging ik studeren (wederom) aan het Conservatorium in Zwolle, alwaar ik afstudeerde. Ik heb het ongelooflijk naar m'n zin met de band en voor de klas. De band is voor mij echt een cadeau. Het doceren is ook echt een passie van me en dus is de combinatie zoals die nu is voor mij echt ideaal.
De cirkel is weer rond. Ik ben waar ik wezen wil. Ik ben waar ik altijd heb willen zijn. Ik ben thuis".